Thomas Glover droge gasmeter, gebruikt in 's Gravenhage. Er waren nu wel gasmeters op de markt maar zij werkten nog zo inaccuraat dat testen en ijken regelmatig moest plaats vinden. William Richards, verantwoordelijk voor het testen van gasmeters, vond vaak grote afwijkingen wat hem er toe bracht verbeteringen aan te brengen. In 1844 vroeg hij een octrooi aan op een meter die was gebaseerd op het principe van de cilinder van een dubbelwerkende stoommachine. Het toestel was rondom in glas gevat en in het midden voorzien van een stel van elkaar gescheiden cirkelvormige met metalen schijven afgesloten balgen. Deze werkten als een stel zuigers dat het gas verplaatste dat door de meter stroomde. De meter, met balgen van Perzische schapenhuid, werd geproduceerd onder de naam Glover. Ook de droge gasmeters kenden vele zwakke punten zoals de schuiven en de balgen. Door de schadelijke bestanddelen in het gas konden die laatste hard, brokkelig of broos worden. Lek in het leer, het losraken van een van de schuifarmen of het scheuren van een koperen stang waren veel voorkomende gebreken. Verbeteringen werden vooral gezocht in het beperken van het leeroppervlak en in het wijzigen van de vorm van de balgen.
